Dieselgemaal Papekop-Diemerbroek restauratie: Lagerschalen van de Zuigerstang op de krukas, Ruston Hornsby H8 dieselmotor.

De lagerschalen van de zuigerstang, moesten ook de nodige behandeling krijgen. Na het demonteren en het schoonmaken moest gecontroleerd worden of het oppervlak van de lagerschalen nog wel intakt was.

Hieronder zie je hoe het oppervlak van de lagerschaal op de as heeft gedragen, dus ook deze moest afgeschraapt worden om weer volledig op het hele oppervlak van de as aansloot.

Hier zie je hoe het oppervlak van de lagerschaal er uitzag.

Het lageroppervlak ziet er hier weer redelijk uit, dus hoeft niet direct te worden vernieuwd. (Zie foto boven).

Maar als je de lagerschaal afschraapt dan moet je ook de vulplaten aanpassen, om te voorkomen dat er te veel ruimte tussen as en schalen komt.

Hier is de afbeelding te zien met de vulplaatjes.

dav

Na heel veel werkzaamheden aan de lagerschalen, past het geheel weer netjes om de as met de nodige speling.

Dieselgemaal Papekop-Diemerbroek restauratie: Lagerschalen Krukas, Ruston Hornsby H8 dieselmotor.

Bij het demonteren van de lagerschalen werd wel duidelijk dat daar het een en ander aangedaan moest worden (Zie foto’s)

Wat hier te zien is kan alleen met een schraapijzer nog opgeknapt worden, en dat is een hele klus omdat weer een beetje toonbaar te maken.

De assen zien er gelukkig goed uit, en daar hoeft verder niets aangedaan worden. (Zie foto’s)

sdr
dav

Ook de andere lagerschalen moesten onderhanden genomen worden, maar dat is ook weer in orde gekomen. (Zie foto’s)

En wat je hier ziet mag ook wel de nodige behandeling ondergaan, het is belangrijk dat het hele vlak ook vlak is.

Dieselgemaal Papekop-Diemerbroek restauratie: nieuw tandwiel monteren, Ruston Hornsby H8 dieselmotor.

Bij de werkzaamheden aan de zuiger kwamen wij er achter dat niet alles wat moet draaien ook draaide. Dus dan maar de kap van de overbrenging er afgehaald, waardoor we er achterkwamen dat het ondertandwiel niet meer aanwezig was. (Zie foto)

Helaas weet niemand waar dat tandwiel gebleven is, maar na veel zoeken is er een adres gevonden van iemand die bekend is met het maken van dit soort tandwiel. Dus die persoon gebeld en na veel uren en weken is het toch goed gekomen en kon het tand wiel op de as gezet worden. (Zie foto).

Na de nodige pakkingen gemaakt te hebben, kon de tandwielkast weer gesloten worden en met de nodige olie gevuld te zijn is dit ook weer gereed gekomen.

Hier zie je dat de onderkap er weer opgezet is, zodat er weer de nodige olie in gedaan kon worden.

Dieselgemaal Papekop-Diemerbroek restauratie: aan de zuiger, Ruston Hornsby H8 dieselmotor.

De restauratie werkzaamheden die zijn uitgevoerd.
Het uithalen van de zuiger, daar was wel even wat kracht bij nodig om hem uit de cilinder te krijgen.
Op het moment dat de zuiger uit de cilinder kwam, zagen wij dat de zuigerveren niet meer aanwezig waren.

Hieronder op de foto kun je zien hoe vuil de zuigerveer zittingen waren, ook de zuiger moest onderhanden genomen worden. Dus eerst maar de zuigerveer zittingen schoonmaken voor dat er weer nieuwe zuigerveren in gezet kunnen worden.

Nadat dat alles schoongemaakt was ook de binnenkant van de zuiger, zijn de zuigerveren gemonteerd, en de cilinder pen er in gezet.

Dat moest ook met de nodige voorzichtigheid gedaan worden, je wil niet dat de zuigerveren breken, daar zijn ze te kostbaar voor.

Dus de zuiger kon weer in de cilinder gemonteerd worden, ook dat moet met de grootste voorzichtigheid gedaan worden, om niet de cilinderwand te beschadigen.

Woerden Historische Broekmolen opent deuren

Foto: Winny van Rij  (Foto: winny van rij)

do 11 mei 2017, 11:59 

Woerden – Op zaterdag 13 mei Nationale Molen- en Gemalendag opent de Broekmolen aan de Kromwijkerdijk de vernieuwde deuren. Vijf jaar geleden deden de bewoners van de naastgelegen woning dit voor het eerst, vanaf nu beheert vrijwilliger Joris van Iersel dit historische erfgoed.

Door Winny van Rij 

Van Iersel doet dit in opdracht van de Stichting die ook het Stoomgemaal Teijlingens beheert. “Ik meldde me aan als vrijwilliger en werd op deze molen gewezen,” vertelt de man die molenbouwer van beroep is. Het is officieel het dieselgemaal Papekop en Diemerbroek aan het eind van de Kromwijkerdijk langs het fietspad naar Papekop. Vroeger beheerde de familie Van Wijngaarden de molen beroepsmatig.

Precies vijf jaar geleden verscheen er een boekje over deze molen en hun bewoners. “Aanleiding was dat de gemeente dit mooie gebied als bedrijfsruimte wilde bestempelen,” herinnert bewoner Henny van Vuuren zich. Bewoners voerden met succes actie, de provincie was tegen en zo bleven dit gebied en de molen behouden. “Pas toen beseften we dat we naast een juweeltje wonen en we proberen nu samen met Stichting Hugo Kotenstein of de molen als monument te bestempelen.”

Henk en Henny van Vuuren deden in 2012 voor het eerst mee aan de Open Molendag. “Als vrijwilligers want het gemaal was van HDSR, Hoogheemraadschap De Stichtse Rijnlanden.” Die blijft eigenaar en draagt het beheer van het erfgoed over aan de Stichting Gemaal Papekop Diemerbroek. Van Iersel gaat de molen nu vrijwillig beheren. “De oude molen is niet meer in gebruik sinds de HDSR er vorig jaar een nieuw gemaal achter plaatste, maar de romp van de molen bevat nog zoveel geschiedenis dat het de moeite van het behoud waard is. Binnen is de hele technische opbouw er nog.” Die dateert uit 1928 toen er brand uitbrak en de wieken niet meer terugkwamen. Dat was de derde brand van deze molen. De eerste was in 1586, de tweede in 1874. De molen ontwikkelde zich in al die jaren.

“In 1879 kwam het stoomgemaal, in 1928 een dieselmotor, in 1943 een elektromotor, in 1993 werd het geautomatiseerd en vorig jaar dus een heel nieuw gemaal.” De romp van de molen wordt opgeknapt, klaar om bezoekers te ontvangen en dat gaat vaker gebeuren als het aan Van Iersel ligt. “Ik wil de molen beter zichtbaar maken. Als er vrijwilligers bij komen, kunnen we schoolklassen ontvangen en vaker een open dag houden.” De eerste is dus op zaterdag 13 mei van 10.00 tot 16.00 uur met rondleidingen waarbij de Van Vuuren’s ondersteunen met catering. Ook zijn er wandel- en fietsroutekaarten beschikbaar. Informatie: www.stoomgemaalteijlingens.nl.

Dieselgemaal Papekop-Diemerbroek

dav
sdr

Polder Papekop Diemerbroek                                                        

Op de kaart van Floris Balthasars uit 1615 wordt de molen aangegeven als de “Broekmole”.            

Aan het bestaan van de oude broekmolen kwam in 1874 een resoluut einde, in de nacht van 7 November brandde de molen geheel af.

Spoedig na de brand op 9 november 1874 waren er al plannen gereed voor de bouw van een nieuwe wipschepradmolen op het  fundament van de afgebrande wipmolen.

Er werd advies aan de deskundig ingenieur  A.Korenaar gevraagd hij vond de geraamde kosten van  f19.000.00 erg hoog en advieseerde om een achtkante molen te bouwen, die aanzienlijk goedkoper zou zijn.

Nicolaas Adrianus Swanenburg uit  Woerden had ingeschreven voor  f14.260.00 en hem werd de bouw gegund.

Tijdens de bouw werd op 1 december 1874 een stoomgemaaltje gehuurd..

Reeds in mei 1875 was de molen maalvaardig en enkele maanden later gaf de molenaar M.den Boggende aan dat de molen erstige kuren vertoonde en moeilijk te bedienen was, de spil van de bovenas werd te warm.

In februari 1879 werd tijdens de vergadering besloten definitief een stoomgemaal op te richten,  het stoomgemaal zou op het molenerf  en deels in de voorboezem gebouwd moeten worden.

Reeds op 4 oktober 1879 kon de stoommachine proefdraaien met een vermogen van 24 Pk, en zou een scheprad aandrijven met een middellijn van 5.45 meter en een schoepbreedte van 0.58 meter.

Begin 1880 kon de polder voor zijn bemaling beschikken over een molen en een stoomschepradgemaal, na 15 jaar zou er het een een en ander vernieuwd worden aan de stoommachine en ook de ketel werd vervangen,verder heeft het vernieuwde stoomshepradgemaal tot 1928 naar tevredenheid gefunctioneerd.

Het bestuur van de polder besloot de wind en stoombemaling geheel te vervangen door een ruwoliebemaling, de oude molen die in 1927 door een brand was getroffen zou worden afgebroken met uitzondering van de stenen molenvoet.

De molenvoet  zou worden afgedekt met een houten kap, en de schuine dakvlakken werden met dakpannen bedekt.

In de onstane machineruimte zou een Ruston ruwoliemotor van 42 Pk worden geplaatst met een schroefpomp met een capaciteit van 70 mᵌ per minuut.

In de tweede wereldoorlog werd de polder genoodzaakt in verband met de schaarste aan olie werd daarom het dieselgemaal in 1944 stil legd,om ter vervanging overtegaan op een elektrische instalatie die tot 1993 heef gedraaid.

De Ruston ruwoliemotor heef tot 2019 75 jaar stil gestaan, en na restauratie door vrijwillegers weer draaiend gemaakt.

En is dan ook twee keer in de maand op dinsdag draaiend te zien, en ook op de gemalen en monumentendag.

In memoriam Jan Reerink

Op 13 januari is oud hoogheemraad Jan Reerink op 71-jarige leeftijd plotseling overleden. Jan was sinds de oprichting van onze stichting een betrokken bestuurder die ons steunde bij onze inspanningen om het gemaal weer draaiend te krijgen en de restauratie tot uitvoering te brengen. Na zijn terugtreding en het beëindigen van zijn loopbaan bij het HDSR was hij net in november benoemd tot lid van het bestuur van de Nederlandse Gemalenstichting. Wij zullen Jan missen.

Kolenloods deel 2

De voltooiing is nabij, het gebouw is bijna klaar, maar de omgeving en de invulling van de ruimte moeten nog gerealiseerd worden.

Zuidzijde

De buitenzijde moet nog worden aangeaard en de toegang en ruimte tussen loods en gemaal bestraat, maar het totaalbeeld van 1953 is weer een stapje dichterbij.

Noordzijde

De realisatie van de kolenloods werd vooral mogelijk gemaakt door de tomeloze inzet van Frank Lekkerkerker, Kees Schuilenburg, Co de Heer en de sponsoring van Bouwbedrijf Kwakkenbos uit Harmelen. Ook de bijdragen van VHS uit Woerden, Installatie Bedrijf van Lindenberg uit Loenen en van alle vrijwilligers zoals Dirk van Zanten, Hans Bakker, Rien Spek, Aad van der Voort en natuurlijk alle bestaande vrijwilligers van het gemaal waren van grote waarde voor de bouw.

De bezoekersingang, nog zonder de grote schuifdeur

De kolenloods is voorzien van toiletten, inclusief een rolstoeltoilet en een baby-aankleedtafel, en een keuken, met een professionele inrichting. Daar is espresso, cappuccino, latte, gewone koffie, thee, frisdrank standaard beschikbaar. Alcoholische dranken worden niet geschonken. De combi-luchtverwarming en koeling zorgt altijd voor een aangename temperatuur.

De verdere invulling van dit informatie- en ontvangstcentrum zal dit jaar plaatsvinden.

Eén jaar later

Wij zijn een jaar verder sinds het laatste bericht op deze site, het waarom van de stilte wordt hieronder duidelijk.

De Stichting Watererfgoed Groot Woerden met het logo van het voormalige Groot-Waterschap van Woerden, daarmee de verbinding aangevend met het waterstaatkundig verleden.

Wapen van het Groot-Waterschap van Woerden

De eerste daad van de stichting was de daadwerkelijke bouwopdracht voor de herbouw van de kolenloods. Wij konden in januari drie nieuwe vrijwilligers verwelkomen die een steentje wilden bijdragen aan de bouw. Frank Lekkerkerker en Aad van der Voort waren degenen die zich daarvoor met name wilden inzetten. Frank maakte een begroting op waaruit bleek dat het onmogelijk was om een derde de loods te laten bouwen, er was net genoeg geld voor de fundering en voor de materialen die in de loods zouden moeten worden verwerkt. In april werd door de vrijwilligers de grond bouwrijp gemaakt, waardoor Heibedrijf Maurits kon beginnen met het trillingvrij inbrengen van de buispalen en het storten van de fundering.

Na het vlinderen van de vloer kon gestart worden met de realisatie van de houten loods. Ondertussen was door Frank de houtconstructie gedigitaliseerd, waardoor begin mei een vrachtwagen voor kon rijden met een volledig op maat gezaagd en gefreesd bouwpakket.

Na het in de olie zetten kon het pakket worden opgezet en verscheen er in een paar dagen een volledig geraamte van de loods.

Vervolgens kon de bouwploeg, die Frank ondertussen verzameld had (Co de Heer en Kees Schuiling), aan de slag met de wanden en het dak.

Alle leidingwerk werd in de wand verwerkt en na enige weken stond de loods met volledige isolatie, dakramen en zinkwerk klaar voor de afwerking, met blauw gesmoorde pannen en zwart geverfde rabatdelen.

September was de afbouw binnen in volle gang en half december werd de laatste hand gelegd aan de afwerking binnen. Duizenden manuren maakten dat er een prachtige loods was gebouwd, die alleen van buiten nog gelijk is aan de oorspronkelijke kolenloods, maar van binnen een volwaardige ontvangst- en expositieruimte is geworden. Alleen de oorspronkelijke schuifdeur moet nog geplaatst worden.

Tot zover dit verslag foto’s volgen nog.