In memoriam Jan Reerink

Op 13 januari is oud hoogheemraad Jan Reerink op 71-jarige leeftijd plotseling overleden. Jan was sinds de oprichting van onze stichting een betrokken bestuurder die ons steunde bij onze inspanningen om het gemaal weer draaiend te krijgen en de restauratie tot uitvoering te brengen. Na zijn terugtreding en het beëindigen van zijn loopbaan bij het HDSR was hij net in november benoemd tot lid van het bestuur van de Nederlandse Gemalenstichting. Wij zullen Jan missen.

Kolenloods deel 2

De voltooiing is nabij, het gebouw is bijna klaar, maar de omgeving en de invulling van de ruimte moeten nog gerealiseerd worden.

Zuidzijde

De buitenzijde moet nog worden aangeaard en de toegang en ruimte tussen loods en gemaal bestraat, maar het totaalbeeld van 1953 is weer een stapje dichterbij.

Noordzijde

De realisatie van de kolenloods werd vooral mogelijk gemaakt door de tomeloze inzet van Frank Lekkerkerker, Kees Schuilenburg, Co de Heer en de sponsoring van Bouwbedrijf Kwakkenbos uit Harmelen. Ook de bijdragen van VHS uit Woerden, Installatie Bedrijf van Lindenberg uit Loenen en van alle vrijwilligers zoals Dirk van Zanten, Hans Bakker, Rien Spek, Aad van der Voort en natuurlijk alle bestaande vrijwilligers van het gemaal waren van grote waarde voor de bouw.

De bezoekersingang, nog zonder de grote schuifdeur

De kolenloods is voorzien van toiletten, inclusief een rolstoeltoilet en een baby-aankleedtafel, en een keuken, met een professionele inrichting. Daar is espresso, cappuccino, latte, gewone koffie, thee, frisdrank standaard beschikbaar. Alcoholische dranken worden niet geschonken. De combi-luchtverwarming en koeling zorgt altijd voor een aangename temperatuur.

De verdere invulling van dit informatie- en ontvangstcentrum zal dit jaar plaatsvinden.

Eén jaar later

Wij zijn een jaar verder sinds het laatste bericht op deze site, het waarom van de stilte wordt hieronder duidelijk.

De Stichting Watererfgoed Groot Woerden met het logo van het voormalige Groot-Waterschap van Woerden, daarmee de verbinding aangevend met het waterstaatkundig verleden.

Wapen van het Groot-Waterschap van Woerden

De eerste daad van de stichting was de daadwerkelijke bouwopdracht voor de herbouw van de kolenloods. Wij konden in januari drie nieuwe vrijwilligers verwelkomen die een steentje wilden bijdragen aan de bouw. Frank Lekkerkerker en Aad van der Voort waren degenen die zich daarvoor met name wilden inzetten. Frank maakte een begroting op waaruit bleek dat het onmogelijk was om een derde de loods te laten bouwen, er was net genoeg geld voor de fundering en voor de materialen die in de loods zouden moeten worden verwerkt. In april werd door de vrijwilligers de grond bouwrijp gemaakt, waardoor Heibedrijf Maurits kon beginnen met het trillingvrij inbrengen van de buispalen en het storten van de fundering.

Na het vlinderen van de vloer kon gestart worden met de realisatie van de houten loods. Ondertussen was door Frank de houtconstructie gedigitaliseerd, waardoor begin mei een vrachtwagen voor kon rijden met een volledig op maat gezaagd en gefreesd bouwpakket.

Na het in de olie zetten kon het pakket worden opgezet en verscheen er in een paar dagen een volledig geraamte van de loods.

Vervolgens kon de bouwploeg, die Frank ondertussen verzameld had (Co de Heer en Kees Schuiling), aan de slag met de wanden en het dak.

Alle leidingwerk werd in de wand verwerkt en na enige weken stond de loods met volledige isolatie, dakramen en zinkwerk klaar voor de afwerking, met blauw gesmoorde pannen en zwart geverfde rabatdelen.

September was de afbouw binnen in volle gang en half december werd de laatste hand gelegd aan de afwerking binnen. Duizenden manuren maakten dat er een prachtige loods was gebouwd, die alleen van buiten nog gelijk is aan de oorspronkelijke kolenloods, maar van binnen een volwaardige ontvangst- en expositieruimte is geworden. Alleen de oorspronkelijke schuifdeur moet nog geplaatst worden.

Tot zover dit verslag foto’s volgen nog.

De stichting gaat veranderen

De Stichting tot behoud van het gemaal Teijlingens gaat veranderen, ten eerste omdat de stichting meer is geworden dan een stichting voor één gemaal en ten tweede omdat de naam niet klopt.

Eigenlijk is de naam Teijlingens tien jaar lang verkeerd geschreven, het moet Teylingens zijn, maar belangrijker is dat wij ons nu al met twee gemalen bezighouden, immers het gemaal Papekop is erbij gekomen. Dat betekent dat wij op een andere manier naar onze organisatie moeten kijken en ook dat wij op een andere manier met onze verantwoordelijkheden moet omgaan.

De stichting zal voortaan verder gaan onder de naam:

Stichting Watererfgoed Groot Woerden

Ook de doelstelling van stichting zal worden aangepast. Zij zal een platform gaan bieden voor alle eigenaren van watererfgoederen rond Woerden zoals zij in de vorige eeuw waren verenigd in het Groot-Waterschap van Woerden. Overigens zal de grens niet zo exact worden aangehouden, eigenaren van watererfgoed van het omringende gebied kunnen ook aanhaken.

De stichting Vrienden Van zal zich specifiek op de gemalen Teylingens en Papekop richten en de plek zijn waar vrijwilligers, donateurs en sponsoren van de gemalen samenkomen. Alle bezittingen van de huidige stichting tot behoud van het gemaal Teijlingens zijn overgedragen aan de stichting Vrienden Van.

Wanneer e.e.a. zijn beslag heeft gekregen zult u dat op deze site kunnen lezen.

Stoom en nu een ketel


Het bestuur mag dan druk zijn met de kolenloods, maar de werkgroep is ondertussen begonnen aan de laatste stap in het echt draaien op stoom.

Naar aanleiding van een bezoek aan het Zuiderzeemuseum, waar een kleine werkende stoominstallatie staat die lijkt op die oorspronkelijk in het gemaal stond, zijn er plannen gesmeed. Peter van der Horst en Inus van Hekken hebben met hun stoomkennis onze CAD-specialist Guus Peek aan het werk gezet en hij heeft een keteltekening kunnen maken waar een ketelbouwer wat mee kan.
Het is de bedoeling dat de ketel wordt ingemetseld zoals dat vroeger ook was en afhankelijk van de grootte van de ketel en de ideeën die wij als stichting hebben over authenticiteit en uiteindelijk zijn zij in gesprek gekomen met Standard Fasel. Vervolgens is door dat bedrijf onderzocht of zij een ouderwetse ketel met een enkele vuurgang konden leveren. Na enige weken kwam de heugelijke mededeling dat zij zo’n ketel kunnen bouwen, de prijs kennen we nog niet, maar meer dan 100.000 euro is het niet.

Waar het geld vandaan moet komen is nu nog de vraag, maar opnieuw is dit een mooi item voor een bijdrage in de vorm van legaten en giften aan het ketelfonds. Degene die de ketel volledig wil sponsoren zal vereeuwigd worden met een ketel die naar hem of haar wordt vernoemd, inclusief een naamplaat op het ketelfront. Stort uw bijdrage op rekeningnummer NL84 RABO 0157 0732 62 t.n.v. Stichting tot behoud van het gemaal Teijlingens onder vermelding van “ketelfonds”.

Laatste ontwikkelingen


In het afgelopen half jaar heeft de stichting niet stilgezeten.

Na het overlijden van Henk Magielse is Jaap Oudshoorn bereid gevonden om de taak van penningmeester voor alle drie de stichtingen op zich te nemen, waarvoor wij hem zeer erkentelijk zijn.

De perikelen rond de kolenloods zijn nog niet voorbij. Zo bleken de constructietekeningen niet afgerond te zijn, omdat de constructeur vond dat er meer sonderingen moesten worden gedaan. De heier had medio oktober al in de planning staan, maar dat wordt nu april 2019. Ondertussen zijn de bouwprijzen met 30 procent gestegen en is het de vraag of wij voldoende geld hebben om de bouw te realiseren, de eerste offertes laten een verontrustend beeld zien.

Ondertussen is het fietspad omgelegd, nodig om de bouw van kolenloods te realiseren. Ook dat ging niet goed, het werd 10 cm te smal opgeleverd, maar dat is opgelost door een extra strook betontegels te leggen. De gemeente zal nog 4 nieuwe lantaarnpalen gaan plaatsen, hetgeen een verdubbeling is en een veel betere verlichting in de bocht zal geven.

Tegelijk met de aanleg van het fietspad is ook de container met de compressor verplaatst naar de andere kant van het fietspad. Hiermee is het zicht op het gemaal weer onaangetast zoals het hoort te zijn. Wel zijn opnieuw vernielingen aangericht, nu aan de container, maar plaatsing van een extra camera heeft waarschijnlijk een herhaling voorkomen.

In oktober is na 75 jaar en een complete revisie de dieselmotor van gemaal Papekop en Diemerbroek voor het eerst weer gestart. Hij liep als een zonnetje dankzij de inzet van de drie vrijwilligers Joris van Iersel, Richard Tito en Jan Baars. Zie verder onder het kopje dieselgemaal.

In november was de jaarvergadering van de Nederlandse Gemalen Stichting en tot onze verrassing en vooral trots werd de jaarlijkse pluim uitgereikt aan het gemaal Papekop, aan het HDSR voor de restauratie van de buitenkant en aan de stichting voor het weer draaivaardig maken van het gemaal.

Eind oktober bleek ook dat de compressor van het gemaal Teylingens kuren kreeg. Bij de servicebeurt die Wilda kwam geven bleek dat de koppakking eruit lag en na de reparatie loopt ook de compressor weer als vanouds en kan Teylingens weer op(ge)lucht draaien.

Laatste gebeurtenis was de brandmelding in het gemaal Teylingens. De voorzitter werd door de brandweer gebeld met de mededeling dat het gemaal in brand stond, maar er was geen brandalarm afgegaan. Ter plaatse aangekomen bleek de brandweer de deuren te hebben opengebroken, om te constateren dat er geen brand was maar slechts een flikkerende verlichting. Een voorbijganger had de verlichting en de brandlucht van de houtkachel van de overburen onbedoeld gecombineerd tot brand in het gemaal. De schade aan de deuren was fors maar reparabel en de brandweer had dus wel alert gereageerd, hetgeen goed is om te constateren voor het geval er ooit echt brand zou uitbreken.